Een warm thuis voor mensen met ‘een haperend brein’

Stel je een sfeervolle B&B voor, maar dan met achttien kamers én professionele zorg. Dat is Herbergier Piershil. Zodra je hier binnenstapt, voel je het meteen: dit is geen instelling, maar een fijn thuis waar je mag zijn wie je bent en waar het gewone leven de toon zet.

De voormalige boerderij is sinds 2019 de woon- en werkplek van Matthijs en Nanja Bakker. Met ruim 20 jaar ervaring in de (oncologie)verpleegkunde en ouderenzorg wisten zij één ding zeker: zorg kan menselijker, warmer en persoonlijker. Die visie maken zij werkelijkheid in Herbergier Piershil. 

“In mijn tijd als verpleegkundige in de reguliere zorg liep ik vaak tegen de grenzen van het systeem aan,” vertelt Matthijs. “Er was bijvoorbeeld een mevrouw die dolgraag wilde wandelen, maar er was simpelweg geen tijd voor en ze had geen familie in de buurt. Dus ging ik elke dag na werktijd een rondje met haar wandelen. Mijn vrouw vond het gelukkig prima dat ik een half uurtje later thuiskwam, maar dat was wel het moment dat we dachten: dit moet en kan anders.”

Tijd en aandacht als beste medicijn

Bij de Herbergier gooien ze het roer dan ook volledig om. Door de platte organisatie gaat maar liefst 70 tot 80 procent van het budget direct naar medewerkers op de werkvloer. Hierdoor is er tijd voor 1-op-1 aandacht en spontane acties;  gezellig ergens lunchen of naar het strand bijvoorbeeld.

Matthijs: “Die spontaniteit en vrijheid, dat kan in de reguliere zorg bijna niet. Daarnaast bieden we elke dag drie prikkels aan die passen bij wat de bewoners nog kunnen: van de was vouwen of tuinieren tot schilderen of een wijnproeverij. Iedereen doet mee binnen de eigen mogelijkheden. We zijn er voor mensen met geheugenproblemen. Ik gebruik liever de term ‘een haperend brein’. Dat klinkt positiever en dat is precies wat we willen uitstralen. In plaats van te focussen op de beperkingen, de regels en de klok, kijken we naar wat er wél kan! Liefdevolle aandacht is hier de belangrijkste interventie. Onrust en agressie nemen af, waardoor we minder medicatie hoeven in te zetten.” 

Een manier van leven

Het gezin Bakker woont zelf in het pand. Is dat niet intensief?  “We ervaren dit niet als werk”, antwoordt Matthijs. “Het is onze manier van leven. Het biedt ons de kans om er voor onze eigen kinderen te zijn én tegelijkertijd te zorgen voor deze kwetsbare doelgroep. Het geluk zit in de kleine dingen: samen piano spelen en de glimlach op het gezicht van een bewoner.

Als stadbewoners moesten we wel even wennen aan het dorpse leven, maar we zijn inmiddels helemaal thuis in Piershil. We zoeken bewust de verbinding op. Of het nu gaat om pannenkoeken bakken met de school of de Avonddriedaagse met Heemzicht: we doen het samen met het dorp.”

Voor wie is de Herbergier?

Hoewel de uitstraling luxe is, is de Herbergier toegankelijk voor iedereen met een zorgindicatie. “Van burgemeester tot huisman”, benadrukt Matthijs. “Bewoners huren hun eigen appartement en betalen daarnaast voor de zorg. Onder de streep zijn de kosten vaak vergelijkbaar met de reguliere zorg. Er is geen traditionele wachtlijst waar men automatisch achteraan sluit. Zodra er een kamer vrijkomt, wordt er altijd in nauw overleg met de mensen op de interesselijst gekeken naar de huidige situatie. Er wordt gekeken naar de zorgzwaarte en wie de plek op dat moment het hardst nodig heeft. Soms gaat het thuis nog prima en blijft iemand liever nog even op de lijst staan, terwijl een ander met complexere problematiek sneller de overstap maakt. Zo houden we de zorg menselijk en flexibel.”